私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Epilog: Moje niebo

Wczoraj skończyłam pisać epilog opowiadania, więc uznałam, że najwyższa pora wrzucić go na bloga XD. W zasadzie chyba wszystko zawarłam w nim to, co chciałam. Prócz jednego zdania, o którym przypomniałam sobie dzisiaj podczas korekty. Usiłowałam je gdzieś upchać, ale bezskutecznie ;|. Wtedy praktycznie połowę epilogu musiałabym przebudować, a tego nie chciałam. No nic, trudno, jakoś się obejdzie bez tego zdania. Szczerze, to się cieszę, bo jest to drugie opowiadanie w moim życiu, które ukończyłam. I uważam, że druga część wypadła o niebo lepiej od pierwszej (to tylko moja opinia). Wydaję mi się, że główna zasługa leży tutaj po stronie fabuły. Drugą część miałam zaplanowaną z góry i wiedziałam, o czym będzie - w przypadku pierwszej, była po prostu moim spontanem. Małym eksperymentem w pisaniu ff, który uważam, że nawet się powiódł ;)).

Na koniec jeszcze szybko chciałabym podziękować dziewczynom: Kokoro - chan i Keiko :* Bez nich to opowiadanie by nie istniało. Dziękuję więc Wam za komentarze, za motywację i za wszystko, noo <33. Dzięki Wam, pisanie tego opowiadania było dla mnie przyjemnością XDD. Również dziękuję tym, którzy czytali a nie komentowali (statystka bloga/notek swoje pokazuje), więc bardzo mi miło, że ktoś jeszcze czyta te moje wypociny. Ponoć każdy rodzaj motywacji jest dobry i zgadzam się z tym. Arigatou ;*

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział piętnasty: Chwile szczęścia

Heeej~~~;)). Chyba wstawienie poprzedniej notki wyszło mi na dobre, bo to tknęło we mnie nieco motywacji i weny. Ledwo, co umieściłam ją na blogu, to od razu wzięłam się za pisanie rozdziału opowiadania. Aż się dziwię i nie mogę się nadziwić XDD. Rozdział trochę długi wyszedł, ale zawarłam w nim raczej wszystko, to co planowałam. Więc dobrze się złożyło, że jednak postanowiłam podzielić ten ostatni rozdział i zrobić z niego dwa, bo tasiemiec gwarantowany by się urodził. Nie jestem pewna, jak wyszła mi piętnastka ;| Z ręką na serduchu mogę powiedzieć, że nie lubię niczego pisać, kiedy nie jestem w trakcie czytania żadnej książki. Jakoś wtedy ciężko mi się piszę i nie potrafię zebrać myśli. To dlatego tak ślamazarnie szło to pisanie -.-

Chciałabym jeszcze z miejsca podziękować Kokoro-chan za podesłanie mi prześlicznych kawałków <3. Muzyka Yirumy jest naprawdę niesamowita i magiczna. W prost się w niej zakochałam *-*. Przy tworzeniu tego rozdziału, była dla mnie ogromnym natchnieniem. Polecam każdemu przesłuchać coś od tego kompozytora, bo naprawdę warto ;)).

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział czternasty: Trudne decyzje.

Heej ;) W końcu wróciłam i to w dodatku z nowym rozdziałem opowiadania. Miałam lekki dylemat, to przyznam. Wahałam się, czy rozdział nie podzielić na dwie części, gdyż wyszedłby z niego niezły tasiemiec, a tego nie chciałam. Także zdecydowałam się, że rozdział zostanie podzielony, no trudno się mówi. Założyłam, że druga część będzie miała identyczną liczbę rozdziałów, co pierwsza, ale jednak to się nie udało. No nic, najwyżej druga część będzie wzbogacona o dodatkowy rozdział ;)).

Do notek dołączyłam tzw reakcje. Takie coś wstawiłam głównie z myślą o leniach, którym nie chce się komentować, ale odwiedzają mojego bloga XDD. Choć przyznam, że komentarze bardziej cieszą, niż zaznaczenie "podobało mi się", czy coś w tym stylu ;).

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział trzynasty: Od tej pory, będę twoimi oczami.

Cześć ~. W końcu po wielkich trudach i mękach, skończyłam pisać trzynasty rozdział. Wiecie, co? Trzynastka to serio jest pechową liczbą, bo kojarzę, że kiedy pisałam trzynasty rozdział pierwszej części opowiadania, to tak samo miałam problemy. Jednak mimo wszystko, znowu sobie poradziłam (chyba, tak myślę xD). Powiem wam, że to jest w sumie przedostatni rozdział, nie licząc oczywiście epilogu. Mam nadzieję, że tym, co czytają na bieżąco, ta 13-stka również Wam przypadnie do gustu, co cała reszta ;)).

Co prawda, wczoraj miałam wstawiać inną notkę. Jednak rozmyśliłam się i szybko doszłam do wniosku, że dzisiaj powinnam skończyć rozdział - jak widać, udało mi się ;p. Jeszcze chciałabym, podziękować Kokoro-chan, która podsunęła mi genialny pomysł z nalepkami na ścianę dla niewidomych. Sama bym na to nie wpadła, także wielkie dzięki za to ;].

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział dwunasty: Zaćmienie.

Tadaima !! XD. Dawno mnie tutaj nie było, ale niestety padł mi komputer i praktycznie od Nowego Roku byłam skazana na tableta (nigdy więcej takiego dziadostwa) no i na komputer siostry, ale to jedynie od czasu do czasu. Dopiero wczoraj kumpel podrzucił mi laptopa z naprawy. Uff, przyznam się, że nieco przestraszyłam się, co jest z moim komputerem, bo dysk wcale nie padł, ani system. Dopiero, jak kumpel rozkręcił komputer, to okazało się, że coś ze stykami było nie tak, więc je podokręcał, więc teraz jest już wszystko w porządku. I mam nadzieję, że już takich numerów mój sprzęt mi nie będzie odwalał, bo idzie się tylko nabawić zawału serca ;p.

Na dzisiaj przygotowałam dla was następny rozdział opowiadania, chociaż od wczoraj szykowałam zupełnie inną notkę. Jednak moja wena mnie dzisiaj zaskoczyła i nawet nie wiem, kiedy skończyłam rozdział. Sama nie wiem, jak on mi wyszedł. Nieco inaczej go planowałam i zbytnio z niego nie jestem zadowolona. Nie potrafię przysiąść do czegoś, co kiedyś zaczęłam i to skończyć. Więc wyszło z tego, co wyszło... mówi się trudno... XD

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział jedenasty: Nie chcę być dla ciebie ciężarem.

Oke, wróciłam ^ - ^. Trochę zajęło mi to czasu, no ale ważne, że już jestem ;]. Od poprzedniego postu minęło... <liczy na paluszkach> 8 dni , ale teraz obiecuję, że nie będę robić aż takich długich przerw. W zasadzie nie spodziewałam się, że następna notka będzie z jedenastym rozdziałem opowiadania. Planowo chciałam napisać coś o "Summer nude", ale mój leń nie zna granic, no więc, żeby nie było, że nic nie robię związanego z blogiem, to wzięłam się za pisanie i skończyłam dopiero wczoraj. W weekend byłam spotkać się z Kokoro-chan  <3. Przynajmniej poskromiła mojego lenia i przywróciła częściowo moją wenę do pracy, za co jej dziękuję ;p.

Co do rozdziału to sama nie wiem... nie chcę się zbytnio wypowiadać, bo pisząc go wprowadziłam siebie w dość ponury nastrój. Do tego jeszcze na okrągło leciała mi dość przygnębiająca melodia, do której link znajdziecie niżej. Jeżeli ktoś się zdecyduje na czytanie tego rozdziału, to byłabym wdzięczna, żeby czytał jednak przy tej muzyce. Być może odbierzecie ten rozdział, tak jak ja podczas jego pisania.

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział dziesiąty: Nocne zmory umysłu.

Heeej ;)). Dawno mnie tutaj nie było. W zasadzie sama nie wiem dlaczego. Niby obiecałam recenzję z "Summer nude" i co nieco o nowym albumie Akanishiego, ale tak jakoś wyszło, że nie czułam potrzeby, by się odezwać. Dziwne, prawda? Mimo wszystko przepraszam za to i już jestem. Co prawda trochę zmęczona, bo dzisiaj miałam zajęcia. Jeszcze trochę muszę poczuć się na jutro na zajęcia z pierwszej pomocy. Szczerze? To nic mi się nie chce, poszłabym z chęcią ale spać. Jednak nie ma tak dobrze, a jutro p. Karol obiecał nam krótki egzamin podsumowujący dzisiejsze wykłady, więc przydałoby się chociaż ogarnąć notatki. 

Wczoraj skończyłam pisać 10 rozdział, z czego naprawdę bardzo się ucieszyłam. Już myślałam, że nigdy nie uda mi się go skończyć. Chciałam go nawet wczoraj wieczorem już wstawić, ale nim dopisałam decydujące ostatnie zdanie, to było po północy, a rano musiałam wcześnie wstać. Więc dzisiaj na spokojnie mniej więcej przejrzałam jeszcze raz rozdział w celu drobnej korekty. Mam nadzieję, że się spodoba XD. Trochę (chyba) dziwny mi wyszedł. Nie wyszedł mi tak jakbym chciała, ale pewnie "wina" leży po stronie książek p. Murakamiego, którego w ostatnim czasie pochłaniam jak odkurzacz kurz ;p.

No i w końcu umieściłam bannerek na blogu, który zrobiłam już daawno temu. W sumie to jeszcze do starszego szablonu bloga, przez co musiałam go nieco powiększyć i nieco stracił na swojej jakości ;/. Ale skoro "Watashi no idai nippon no koi" miało swój 'promujący' bannerek to dlaczego "My heaven" nie ma go mieć ;p

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział dziewiąty: Serce nie sługa

Heeej, cóż za parszywa pogoda za oknem, no to po prostu jednym słowem jest jedna wielka masakra >.< Dzisiaj kompletnie chodzę jak zombie. Niby obiecałam sobie, że spędzę czas nad japońskim, bo jutro mam kolejne zajęcia, więc chciałam być w miarę na bieżąco, ale nie dałam rady. Nawet kawa i cukier nie pomógł, taki spadek ciśnienia, czy co, ehh... Całe szczęście, że mam wieczorem zajęcia, więc może już jutro będzie lepiej, to cały ranek spędzę sobie nad japońskim ;)).

No i w końcu po wielu męczarniach, urodziłam 9 rozdział i wstawiam go. Listopad, to naprawdę nie jest moim miesiącem, aż się dziwię, że jeszcze depresji żadnej nie mam ;/. No nic, grunt, że w końcu udało mi się doprowadzić do końca ten rozdział. Nawet nie spodziewałam się, że taki długi mi wyjdzie XD. A dedykuję go przede wszystkim Keiko <3. Ona wie już (chyba) za co i dlaczego. Tylko nie bij mnie za zachowanie swojej bohaterki <boi się> XDD

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział ósmy: Ponieważ żyjesz i oddychasz...

Nawet dobrze mi poszło <szok> <zdziwienie>. Biorąc pod uwagę kaprysy mojej weny w tym tygodniu, to rozdział oceniam nawet na dość w miarę, choć nie udało mi się napisać go tak, jakbym chciała (w sumie to też żadna nowość, więc... XD). Nie wiem, czy jestem z niego zadowolona, czy nie. Szczerze, to nadal mam mieszane uczucia. Niby po części jest zawarte to, co było planowane, ale jednak odbiega nieco od pierwotnego oryginału, który stworzyła sobie moja wyobraźnia. Być może dlatego podchodzę do niego z lekkim przymrużeniem oka. No nic, wyszło jak wyszło i liczę po cichu, że się spodoba.

Btw, to tak już ogólnie, żeby nie było: jest to już ostatni rozdział z tych serii, bo im dalsze rozdziały, tym bardziej smutniej i dramatyczniej będzie się zapowiadać. Ale to tylko tak słowem wstępu, żeby nie było, że ten ósmy rozdział tak słodko wyszedł, czy coś. Bo po prostu chciałam to wszystko już umieścić w jednym, żebym później spokojnie mogła skupić się nad dalszą akcją.

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział siódmy: Sake naprawdę potrafi czynić cuda.

Nooo ~ W końcu udało mi się doprowadzić ten nieco zwariowany rozdział do końca <jupi> XDD. Z ręką na sercu mogę ze spokojem stwierdzić, że większa część z tego, była pisana po prostu na spontanie. Jedynie mniej więcej miałam zaplanowany epizod z windą (tylko trochę w innej odsłonie), no i urlop chłopaków ;p. W każdym bądź razie, miejscami tak bardzo się wkopałam, że nie wiedziałam, jak z tego wybrnąć, ale jak widać, chyba się udało, bo w końcu umieszczam rozdział. Zapewnić jedynie mogę, że następny rozdział mam już zaplanowany, więc mam cichą nadzieję, że moja wena już nie porwie się na coś takiego, jak spontan, bo tylko ja przez to cierpię i wymyślam, nie wiadomo co, by to jakoś mogło dobrze wyglądać XD.

A tak ogólnie, to podoba wam się ten gif? <3 Bo mi bardzo, właśnie między innymi on mnie natknął na takie coś, co stworzyłam w tym rozdziale. No i raczej nazwa rozdziału to też wina właśnie o to tego gifu XD.

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział szósty: Keiko.

Konnichiwa ;) Obiecałam szósty rozdział, tak więc dotrzymują obietnicy. Za siódmy chyba wezmę się dopiero jutro, bo dzisiaj to trochę urwanie głowy miałam. Najpierw sprzątanie w domu, później siostra wróciła z nad morza, bo miała tygodniowe praktyki, no a po południu zjawiła się następna siostra, później jeszcze brat ze swoją rodzinką, no i tak jakoś zleciał mi cały dzień, ehh -.-. I teraz, tak szczerze mówiąc, za bardzo mi się nic nie chce szczególnego robić. Chyba po prostu odpalę sobie dramę "Cinderella's Sister". Aż się dziwię, dlaczego chwyciłam się czegoś koreańskiego, jak ja nie przepadam w ogóle za tym krajem, ani za Koreańczykami, no ale... XD W końcu doszłam do wniosku, że przydałoby mi się coś obejrzeć z ich produkcji, a ta drama nawet taka zła nie jest. Tylko razi mnie ilość odcinków, trochę to się ciągnie i ślimaczy, ale zobaczymy, jak to dalej się potoczy ;p.

Poza tym, w tym tygodniu przydałoby mi się ogarnąć mniej więcej prawo administracyjne, trochę tego do przeczytania mam. A przyznam, że nie za bardzo mnie do tego ciągnie, no ale będę musiała, żeby później nie mieć zaległości. Ehh, no nic, do następnej soboty trochę czasu jeszcze mi zostało, także myślę, że j a k o ś  to ogarnę. Wolałabym już uczyć się czegoś z kryminalistyki <3 niż z prawa administracyjnego -.-. 

A ten rozdział chciałabym zadedykować mojej bratanicy :**. Mam nadzieję, że przypadnie ci do gustu, szczególności twoja bohaterka :)). 

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział piąty: Dopóki bije w tobie serce i płynie choć odrobina ciepłej krwi.

Czołem ;)). Właśnie wprowadziłam ostatnie poprawki do rozdziału i stwierdziłam, że muszę go opublikować. Trochę mam wyprany umysł, bo od paru dni nic nie robię poza czytaniem i pisaniem, więc chyba to nikogo nie dziwi, że powoli zaczynam mieć już dość literek. Jednak ja naprawdę bardzo lubię czytać i pisać, a ostatnio w jakiejś gazecie wyczytałam w horoskopie, że przez najbliższe dni będę oddawała się swojemu hobby. Tak jak nie wierzę w takie bzdety, tak akurat to im się sprawdziło, noo nieźle muszę powiedzieć XD.

Jutro wybieram się w końcu do mojej nowej szkoły, choć to tylko ogółem wprowadzenie i info, to trzeba być na takim wstępnym spotkaniu. Poza tym, muszę zaświadczenie wziąć do ZUSu -.-. Trochę mam stresa, wiadomo, bo to nowe miejsce, nowi ludzie. No nic, zobaczymy, jak to będzie ;)).

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział czwarty: Dwa serca, bijące w jednym rytmie.

Heeej ;)). I znowu zostałam pochłonięta przez 3 część "1Q84" -.-'. Tak bardzo, że zatraciłam poczucie czasu. Niby powiedziałam sobie, że przeczytam trzy następne rozdziały, jednak nie spodziewałam się, że aż tyle czasu mi zajmą (chyba wyjątkowo długie mi się trafiły). No nic, w każdym bądź razie, udało mi się szybko ogarnąć, bo o 17 wychodzę na spotkanie ze znajomymi, a obiecałam sobie, że jeszcze dzisiaj wstawię notkę. Ufff.... i chyba to się udaje, bo jestem na dobrej drodze, by ją opublikować XD. W sumie to nie jestem pewna, czy wieczorem udałoby mi się ją wstawić, więc na wszelki wypadek dodaję ją teraz. Rozdział miałam już wczoraj ukończony, jednak wolałam się z tym przespać, a dzisiaj rano wprowadziłam drobne w nim zmiany, także uważam, że było warto zaczekać do dzisiaj XD.

Chciałabym jeszcze podziękować ludziom, którzy głosowali w ankiecie. Naprawdę jestem Wam wdzięczna <3. Wiem, że wchodzicie tutaj, bo to widzę po ilości odwiedzających postach. Jeżeli chodzi o opowiadania, to liczba dochodzi nawet do 50. Tylko szkoda, że rzadko się odzywacie, ale to nic. Grunt, że jesteście ze mną i za to Wam dziękuję :*. Dzisiaj mam dla was kolejny rozdział "My heaven". Co prawda nie jestem jakoś specjalnie z niego zadowolona, być może to jest wina stylu Murakamiego, a mi baardzo dużo do niego brakuje. Jedynie, czytając jego powieści, mogę nic innego robić, jak tylko uczyć się od mistrza ;).

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział trzeci: Nie trzeba być idealnym, by idealnie do kogoś pasować.

Tadaima! Co tam u was? Poza tym, jakie to uczucie, że wakacje niektórym z Was dobiegły końca, a jutro już z samego rana będzie trzeba wstać i pójść na rozpoczęcie roku szkolnego? Wiecie, tak patrząc z perspektywy czasu, to te dwa miesiące, które są przeznaczone na wakacje, strasznie szybko minęły. W sumie nie powinnam już odzywać się w tym temacie, gdyż tegoroczne wakacje naprawdę miałam bardzo długie, bo zaczęłam je teoretycznie pod koniec kwietnia. Ale Wiecie, co? Mimo, że nie przepadałam za swoim technikum, to gdzieś tam wewnątrz siebie, cieszyłam się poniekąd na nowy rok szkolny. Głównie to tutaj chodziło o koleżanki z klasy. Strasznie za nimi zawsze tęskniłam przez wakacje, więc tym bardziej po upływanie tych dwóch miesięcy, nie mogłam się doczekać naszego ponownego spotkania. Więc z pewnością, każdy z nas ma takie mieszane uczucia związane ze szkołą. Pewnie część z Was jutro pójdzie do nowych szkół, prawda? XD Ale nie ma czego się bać, poważnie Wam to mówię. Przeszłam już to cztery lata temu i szczerze mówiąc, to nic strasznego. Wy też dacie sobie radę, więc nie ma czym się stresować. Głównie to te słowa, chciałabym skierować do mojej bratanicy, która właśnie jutro rozpocznie nowy rok szkolny w nowej szkole. Więc, głowa do góry i się nie martw niczym, ciotka zawsze ma rację! XD

Dzisiaj mam dla was kolejny rozdział "My heaven". Rozdział ten troszeczkę odbiega od reszty, które zawsze pisałam. Główny powód jest taki, że po prostu chciałam spróbować czegoś innego. Mimo że jestem amatorką i do pisarki mi daleko, uznałam, że na napisanie takiego rozdziału najwyższa już pora. Bo niby co to za książka bez takich wstawek, prawda? Nie będę już więcej zdradzać szczegółów, po prostu zapraszam do czytania ;). A ten rozdział dedykuję mojej bratanicy, ktora uwielbia "romantycznych" głównych bohaterów XD.

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział drugi: Rozterki K.

Heej, this is me ! ;)). Wiecie, nie spodziewałam się, że dzisiaj wstawię notkę, a tym bardziej, że uda mi się ukończyć drugi rozdział. Kokoro-chan nie wierzyła w moje siły, a jednak jej udowodniłam, że jeszcze dziś rozdział ukaże się na blogu. I o to proszę, są efekty XD. Przyznam się, że pisanie szło mi strasznie opornie, a dlatego, że wracam zmęczona po pracy, to też nie chce się zbytnio nic robić, a tym bardziej już pisać. Jednak należę do tych uparciuchów, więc uparłam się, że codziennie po trochu coś będę dopisywać. I chyba się udało, czego dowodem jest ten post. Co mogę powiedzieć o tym rozdziale? W sumie to sama nie wiem... poza tym, że jest trochę... dziwny(?) No nic, w każdym bądź razie, pierwsza część jakby należy do rozterek Karen, a druga do Kokiego, Kame i Kaoru. Zresztą sami się przekonacie o co chodzi, jak przeczytacie. Dodam na koniec tylko tyle, że niektóre wątki wyszły po postu na spontanie. No i rozdział chciałabym zadedykować w szczególności Kokoro-chan <3. Ona już wie dlaczego XD.

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Rozdział pierwszy: 24 godziny siedem dni w tygodniu.

Hej  ;)).  Dawno nic już nie pisałam, bo przez te upały, to po prostu ledwo żyłam. W dodatku jeszcze pracowałam w zeszłym tygodniu. Pomagałam siostrze w firmie, bo akurat teraz ma dużo zamówień, więc potrzebowała dodatkowych rączek do pracy. Także można powiedzieć, że mam pracę XD. Przez te upadły pracowałam przy podklejarce, która podgrzewała się do 130 stopni, więc praktycznie miałam darmową saunę. Zastanawiam się, czy od września czasem nie pracować własnie u siostry, bo i tak myślałam o pracy po wakacjach. A trochę pieniążków zawsze się przyda, tym bardziej, że chciałabym zapisać się na kurs japońskiego. No nic, zobaczymy, jak to będzie. Jutro siostra ma mnie nauczyć robić na maszynie do guzików, więc jak mi się spodoba, no to wezmę tę pracę. Choć na szyciu ciuchów kompletnie się nie znam, to taka drobna pomoc, jak przyszycie coś ręcznie, podklejenie, czy te guziki, to myślę, że to żaden problem ;)).

A dzisiaj mam dla was pierwszy rozdział "My heaven". Planowałam wstawić piosenkę Yamapiego "Nocturne", ale jednak wyrobiłam się z rozdziałem, także umieszczam go od razu. No nic, w następnej notce dodam tłumaczenie, później myślałam o recenzji nowego singla Akanishiego, no i jeszcze przydałoby napisać się coś o "Kurosagim". No chyba, że znowu zdążę napisać drugi rozdział, więc go wstawię ;p.

Jak zauważyliście, na bloga umieściłam małą ankietę. Ma ona na celu mi pomóc w tym, na czym mam bardziej się skupić. Także, głosuje, to nic nie boli, ani nie gryzie ;p. A ja z chęcią chciałabym wiedzieć, co częściej chcielibyście widzieć u mnie na blogu ;)).

私の天国 (Watashi no tengoku)~ My heaven. Prolog: "Chwile spędzone z tobą były moim niebem".

Cześć ~. Przywędrowałam do Was dość szybko, ale nie planowałam na dzisiaj żadnej notki, to tak samo z siebie wyszło ;). Obiecałam kontynuację do "Watashi no idai nippon no koi", także dotrzymuję danego słowa i wstawiam dzisiaj prolog "My heaven". Czyli można powiedzieć, że oficjalnie rozpoczęłam pisanie dalszych losów Kaoru i Kame ^-^. Szczerze mówiąc, sama nie wiem, jak wypadnie mi to opowiadanie, gorzej czy lepiej od pierwszej części. Wszystko zależy do Was, bo wsparcie czytelników jest bardzo ważne dla bloggera, które potrafi mocno podnieść na duchu i motywować. Także mogę mieć tylko nadzieję, że będzie tak samo, jak przy pisaniu pierwszej części i pomożecie mi doprowadzić historię w "My heaven" do końca ;p.

Tak nawiasem mówiąc, kto zauważył zmianę bannerka?XD Mam nadzieję, że Wam się podoba. Na ten miesiąc miałam w planach inny, jednak zdecydowałam się, by znów mógł na nim gościć Kame. W dodatku z mojej najulubieńszej dramy, w której zagrał Hiroto <3 czyli w "Tatta hitotsu no koi".